Mijn wens voor 2018: passende begeleiding voor hoogbegaafde kinderen

Niets is zo frustrerend als je kind niet met plezier naar school gaat. Logisch dat je er dan als ouders alles aan wilt doen om ervoor te zorgen dat je kind zich weer gelukkig voelt. En wat is het dan fijn als de leerkracht jouw verhaal serieus neemt. Dan kunnen jullie samen onderzoeken wat er nodig is om dat doel te bereiken.

Het afgelopen jaar heeft Smart-Ease tijdens de lezingen veel aandacht besteed aan de her- en erkenning van hoogbegaafdheid/hooggevoeligheid bij kinderen. Dit om te voorkomen dat kinderen een verkeerd label en daarmee niet passende begeleiding krijgen.

Film over her- en erkenning hoogbegaafdheid

Om het belang van erkenning en begrip met betrekking tot hoogbegaafdheid te onderstrepen, hebben we in maart in samenwerking met een aantal ouders dit filmpje laten maken. Hierop kwamen veel reacties van mensen die zich in het verhaal van deze ouders herkenden.

Waarom aandacht voor misdagnoses?

Het afgelopen jaar poste ik op Facebook een artikel met de prikkelende titel: what if Michael Phelps trained in a kiddy pool. De schrijfster  van het artikel maakt hierin in één klap helder wat er gebeurt met een sporttalent als je dit afremt, laat wachten, vergelijkt met leeftijdsgenootjes en de terechte zorgen van de ouders negeert. De jonge Michael zou zijn liefde voor het zwemmen zijn verloren, gedemotiveerd raken en ontzettend gefrustreerd zijn.

In de put

Als (hoog)begaafde kinderen geen passende begeleiding krijgen, zie je precies hetzelfde. Het ene kind zal de frustraties uiten op school. Het andere kind stapelt de frustraties en neemt ze mee naar huis. Het plezier in leren neemt af, het werktempo wordt traag, het kind raakt steeds minder betrokken en maakt daardoor steeds vaker onnodige fouten. Gevolg is dat het kind aangesproken wordt op het gedrag en nog meer oefenstof krijgt. Vaak raken deze kinderen steeds verder in de put en sluiten ze zich af voor de buitenwereld. En dan hangt er al heel gauw een labeltje in de lucht.

Aandacht en scholing

Ik ben daarom ontzettend blij met alle aandacht die er momenteel op social media is voor de doelgroep. En gelukkig investeren scholen steeds vaker in na- en bijscholing. Ik tref regelmatig  leerkrachten die zich gespecialiseerd hebben in (hoog)begaafdheid. En nog veel belangrijker (gespecialiseerd of niet): leerkrachten die willen samenwerken om ervoor te zorgen dat een kind passende begeleiding krijgt.

Ook vanuit de gemeentes werd ik het afgelopen jaar vaak gebeld door wijkcoaches. Ik ben dan ook ontzettend blij dat men binnen de gemeente het belang inziet van een goede begeleiding van hoogbegaafde en/of hooggevoelige kinderen.

Geen boekjeswijsheden maar maatwerk

In al die jaren dat ik met (hoog)begaafde en hooggevoelige kinderen heb gewerkt, heb ik diverse opleidingen en cursussen gevolgd en boeken bestudeerd die over deze thema’s  geschreven zijn. En dat doe ik nog steeds. Maar je kunt nóg zoveel leren uit boeken, het weegt niet op tegen hetgeen ik geleerd heb van mijn eigen kinderen en de kinderen en ouders die ik in de praktijk mocht begeleiden. Ze lieten mij regelmatig in de spiegel kijken. Die kans greep en grijp ik telkens weer. Geen enkel kind is immers hetzelfde. Daarom vraagt de begeleiding van deze kinderen geen standaard oplossingen of trainingen, maar maatwerk.

Luisteren en durven loslaten

Ik hoop daarom dat ik in samenwerking met ouders, leerkrachten, wijkcoaches en andere professionals in 2018 weer mooie stappen mag zetten om (hoog)begaafdheid en hooggevoeligheid nog hoger op de agenda te krijgen om het welzijn van deze doelgroep te verbeteren. Dit alles begint met luisteren naar elkaar, het onderzoeken van elkaars’ waarneming en vooral het durven loslaten van vaste patronen en regels.

Aandacht maakt echt alles mooier

Ervaring leert dat relatief kleine interventies op de leer- en leefomgeving grote gevolgen hebben voor het welbevinden van een kind en daarmee ook op het welbevinden van de omgeving. Je hoeft echt niet over kasten vol verrijkingsmateriaal te beschikken om ervoor te zorgen dat een kind weer gelukkig wordt. Erkenning, luisteren, begrip en ruimte geven levert veel op en kost niets. Aan het einde van een begeleidingsproces hoor ik dan ook maar al te vaak: ‘Wat hebben we hier veel van geleerd. Waarom hebben we dit niet eerder zo gedaan?’ Deze leer- succeservaring wens ik iedereen in 2018 toe!

 

Geplaatst in Blog, Kijktips.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *